Karakteristikat Teknike të Poliuretanit

Poliuretani rigid, i formuar nga reaksioni i poliole, izocianateve dhe kimikateve ndihmëse në raporte të caktuara, falë strukturës qelizore të mbyllur dhe vetive fizike që ndryshojnë sipas dendësisë, është një material shumë i përdorur sot në sektorin e ndërtimit.

Si prodhues i produkteve poliuretani dekorative, ofrojmë elementë të brendshëm dekorativë si dhe profile dhe elementë fasadash nga poliuretani me cilësi të lartë dhe sipërfaqe të lëmuar, të certifikuara sipas standardeve evropiane EN 253.

Aplikimi kryhet me teknikën e spërkatjes ose të derdhjes direkt në vend ose si elementë të parapërgatitur.

Koha e reaksionit rregullohet nga disa sekonda në disa minuta në varësi të kushteve.

Në aplikimet e POLIURETANIT formohet një shtresë pa nyje.

Mungesa e nyjeve në krahasim me materialet e tjera të izolimit eliminon urat termike, çka është një përparësi e madhe.

Poliuretani është një material i shkëlqyer izolues që përdoret në tubacione midis -200°C dhe +140°C dhe deri +315°C kur kombinohet me lesh mineral.

Është rezistent ndaj presionit dhe krijon një shtresë sanduiç ndërmjet tubit bartës dhe atij mantel.

Siguron gjithashtu izolim akustik.

Është i lehtë në aplikim.

Ka jetëgjatësi rreth një shekull.

Krahasuar me materiale të tjera, ka përçueshmërinë më të ulët termike.

Koeficienti i përçimit termik është 0,017 – 0,019 Kcal/m h °C.

Zonat ku do të aplikohet duhet të jenë të pastra dhe të thata.

Në rajonin e Marmarasë, për izolimin termik të banesave dhe ndërtesave industriale rekomandohet aplikimi me spërkatje i një shtrese poliuretani 30~40 mm.

Në zona me kushte klimatike më të ashpra, trashësia rritet me 10–20 mm.

Për shkak të strukturës qelizore të mbyllur, poliuretani absorbon pak lagështi me kalimin e kohës, prandaj konsiderohet material izolues termik, jo hidroizolues.

I spërkatur në formë të lëngshme, poliuretani reagon shpejt, zgjerohet dhe forcohet, duke formuar izolim të plotë pa ura termike.

Vlera e përçueshmërisë termike:

Sipas testimeve të standardit TS 825, për materialin me dendësi 160 kg/m3, vlera λ = 0.0242 W/mk është matur, e cila është më e ulëta ndër të gjitha materialet e tjera të përdorura për izolim.

Rezistenca ndaj difuzionit të avullit të ujit:

Për materialin poliuretan me dendësi 160 kg/m3, vlera μ=100-130 është testuar. Kjo tregon se materiali ka rezistencë të mjaftueshme ndaj kondensimit që ndodh në mure.

Sipas standardit TS EN 12087, pas zhytjes 28 ditore, materiali ka thithje të ujit vetëm 1.10–1.30% të masës.

Stabiliteti dimensional:

Materialet e fasadës ekspozohen ndaj ndryshimeve të temperaturave. Poliuretani mbetet stabil midis -30°C dhe +70°C, me koeficient të zgjerimit termik 147X10^-6. Pas +70°C, materiali pëson ndryshim deri 2% në dimensione, prandaj përdoren derzime dhe fuga.

Vetitë mekanike:

Rezistenca në shtypje: rezistenca arrin 516 kPa deri në deformim 10% të trashësisë së materialit. Moduli i elasticitetit është 3000-3500 kPa.

Rezistenca ndaj zjarrit:

Sipas klasifikimeve evropiane, poliuretani i takon klasës E (material me ndezshmëri të ulët) sipas EN 13501-1. Materiali është testuar sipas TS EN ISO 11925-2.

Rezistenca ndaj ngrirjes dhe shkrirjes:

Testet tregojnë se nuk pëson dëmtime nga ndryshimet e shpejta midis -20°C dhe +20°C.

Rezistenca ndaj avujve acidikë dhe acideve:

Sipas testeve në laboratorët e ITU, materiali mbetet i pandryshuar pas ekspozimit 30 ditor ndaj avujve acidikë. Në kontakt direkt me solucione acide, shfaqet rritje e masës 10% dhe ndryshim ngjyre.